Hjartans þakkir fyrir vináttu og stuðning við hana.

Fjölskyldan

Ég ákvað að setja hér inn smá færslu og reyna að upplýsa ykkur um ástand Gillíar.
Hún er ennþá mikið veik og því má segja að allt sé við það sama. 
Það var fundur í dag með krabbameinslækninum hennar og á honum var ákveðið að hún yrði sennilega færð yfir á krabbameinsdeild Landsspítalans á morgun, þetta var hennar eigin ósk.
Hún óskaði einnig eftir því að fá lyf til að hjálpa sér að sofa en það hefur gengið erfiðlega undanfarnar nætur og vonum við að hún nái nú að hvílast almennilega í kvöld og í nótt.

Hún veit af ykkur, það hafa verið lesin fyrir hana comment og einnig gerir hún sér grein fyrir að þið eruð öll að fylgjast með.  Ég vil biðja ykkur um að halda áfram að senda henni ykkar allra bestu hugsanir og bænir til að styrkja hana sem mest á þessum erfiðu dögum.

kveðja
Ragna mágkona

Ragna mágkona og Rósa systir

Gíslína liggur frekar þungt haldin á líknardeildinni þessa dagana. Hún er því ekki til viðtals, hvorki til heimsókna né hringinga.

Hlýjar hugsanir og fyrirbænir eru vel þegnar.

.

Rósa systir og Ragna mágkona

.

Hún er á leiðinni á Landspítalann í aftöppun. Það á að stinga á lungun tappa af og síðan á að reyna að setja dren í kviðinn. Hún getur af þeim sökum ekki tekið á móti heimsóknum í dag né tekið við símtölum. Að auki er raddleysið farið að há henni og veitir því ekki af hvíldinni.

Bestu kveðjur til ykkar allra
Ragna Mágkona

Ég er flutt í Kópavoginn nánar tiltekið við Arnarnesvoginn í svítu með verönd, útsýni yfir sjóinn, flatskjá, lazy boy og fullri aðhlynningu, daga sem nætur. Hvíldarinnlögn í lágmark tvær vikur og eftir það fer ég heim eða.....verð áfram af einhverjum orsökum...en þangað til ætla ég að nota tíminn í að hvíla mig um leið og ég reyni að losna við blóðtappann og ná upp einhverju þreki. Þessi staður er mjög heimilislegur og líkari hóteli en sjúkrastofnun ef undanskildir eru hjólastólarnir og fólk í hvítum sloppum.

Ég er orkulaus og berst ennþá við vökvasöfnun bæði í kvið og brjóstholi. Álagið á lungun eru mikil svo ég er andstutt, hósta mikið til að losna við slím og kyngingin er oft til vandræða. Verkir eru minni því ég fékk verkjastillidælu á brjóskassan og núna dælir hún morfíni eftir uppskrift nema þegar ég rek mig „óvart" í takkann og gef sjálfri mér aukaskammt.

Kári fer á Staðarfell í fyrramálið í 28 daga. Hann er búinn að eiga góða helgi í bænum, tók dætur sínar í heimsókn og kíkti á soninn auk þess sem hann eyddi tíma með krökkum sem hann kynntist á Vogi.  Hann hlakkar til að komast út í sveit og klára meðferðina. Vonandi fær hann styrk og vilja til þess, mér sýnist hann ansi einbeittur á svellinu og gott að vita af honum á vísum stað.

Núna þarf hann bara að finna íbúð í bænum í stað þess að kúldrast einn upp í Mosó en það er seinni tíma vandamál.

Þarf að hætta núna og fara að halla mér.

Skrifa meira eins fljótt og ég get.....love you all

Komin heim af spítalanum eftir fjögurra daga dvöl. Líður eins og blöðru í barnaafmæli sem búið er að stinga gat á. Sit hér með tölvuna og súrefnisgræju í nefinu og frammi malar nýjasta húsgagnið (súrefnisvélin) eins og her af ánægðum köttum.  Ég er móð og slöpp og hef enga orku en vonandi kemur hún smátt og smátt. Ég verð þó að passa að eyða ekki meiru en ég afla því til að halda mér á floti verð ég að vera duglega að hvíla mig.

Ég fór á spítalann á sunnudaginn til að láta athuga hvort ég væri með blóðtappa í hægra fæti neðan ökkla. Í staðin fundu þeir stóran blóðtappa í æð í lunganu. Meðan ég lá á bráðamóttökunni á sunnudaginn hef ég sennilega skilað vatni í lítratali því á mánudaginn var allur bjúgur horfinn af fótunum.  Þá varð mér ljóst að ég hefði sennilega ofgert mér um helgina og þyrfti augljóslega að draga saman seglin til að halda bjúgnum í burtu.

Svo var tappað af mér slatta af vökva, 1,1 úr bakinu og 1,6 úr kviðnum, ég mjókkaði því um miðjuna um nokkra sentímetra og gat loksins setið og hreyft mig nokkuð eðlilega. Þegar þessu var lokið tóku að sjálfsögðu við ný vandamál, það er ekki slegið slöku við hjá heilsuskrattanum sem reynir hvað hann getur að fella mig í glímunni. Þvagið tók upp á að pota í mig með sviða og tilheyrandi og garnirnar hættu að hreyfa sig. Núna er ég komin á leysandi og vona að nýja þenslan losni sem fyrst.

Agnes læknir minnti mig á að fara rólega, eiginlega ætti að pakka mér inn í bómull og ég og aðrir þyrftu að átta sig á að ég væri mikið veik. Ég held að þarna hafi ég áttað mig á að núna verð ég að fara að sinna mér, þiggja hjálp og ganga ekki fram af mér í því að reyna að lifa eins og fullfrískur einstaklingur. Þetta þýðir ekki að ég ætli að leggjast í rúmið og lognast útaf heldur þarf ég að losa mig fljótt og vel við ýmis verkefni sem liggja á mér og ég hef hingað til sinnt en ætti í raun að vera búin að koma af mér. 

Þrifakonan kom á mánudaginn og Palli sýndi henni aðstæður og svo fór hann út. Hún var byrjuð að taka allt úr gluggunum til að þurrka af áður en hann fór og ég verð að viðurkenna að það geri ég nú ekki einu sinni sjálf, lyfti þessu drasli bara upp og tuskuna undir. Þegar hann kom heim var hann ekki viss um hversu vel þær hefðu þrifið því sama lóin var fyrir framan eldhúsdyrnar og þegar hann fór. Ég bað hann að kíkja undir rúmið, þar lægju aðalsönnunargögnin, jú mikið rétt, það var engin ló undir rúminu og búið að skipta á því og þrífa klósettin. Mikið vona ég að ég fái beiðni um þrif einu sinni í viku samþykkta.

Ég hafði reyndar góðan félagsskap á spítalanum því Gunna Axels vinkona mín lá þar á einkastofu og beið eftir að byrja í kröftugri lyfjameðferð til að lækna hennar sjaldgæfa....en sem betur fer læknanlega....afbrigði af Hodskinseitlakrabbameini. Ég óska að hún muni komast í gegnum næstu daga og vikur af sinni alkunnu glaðværð og baráttuvilja og nái sér að fullu. Ég mun fylgjast með henni og líta til hennar þegar ég get.

Kári er að koma heim af Vogi á morgun, alsæll með vistina og fer svo í framhaldsmeðferð á Staðarfell á þriðjudaginn. Þar verður hann í 28 daga. Hann kemur örugglega oft í heimsókn til mín um helgina og þá kannski líka með litlu krílin.

Ég læt þetta gott heita í bili og vil enda á því að þakka öllu starfsfólkinu á bráðamóttökunni og blóðlækningadeildinni fyrir að vera samviskusamt, klárt, duglegt og yndislegt fólk. Að við skulum ekki sjá okkur sóma í því að borga þessu fólki almennileg laun ætti ekki að viðgangast stundinni lengur. Ég veit ekki hvar ég væri ef þeirra nyti ekki við.....daga og nætur.

Hún var lögð inn síðastliðinn sunnudag með blóðtappa í vinstra lunga og er að jafna sig á því.

kv. Ragna Mágkona

Ég get tekið dæmi um raftæki sem keypt er í júní, tveimur mánuðum seinna bilar tækið og maður fer og kvartar, það er reynt að gera við og ef það tekst ekki þá færðu nýtt tæki....en færðu nýja nótu...ó nei...sú gamla gildir. Þar með styttist ábyrgðartíminn sem þessu nemur.  Ég keypti mp3 spilara í Aberdeen á sínum tíma sem bilaði og ég sendi hann út til Rögnu mágkonu sem fór með hann í búðina. Maðurinn tók gamla spilarann, spurði einskis, náði í annan spilara, prentaði út nýja nótu dagsetta þennan dag og lét Rögnu hafa. Svona á að afgreiða hlutina, ekkert kjaftæði og klúður. 

Kláraði gærdaginn upp í sófa með tvöfaldan hægri fótinn fyrir neðan sköflung af bjúg, hafði löppina hátt upp á kodda og vonaði að drullan læki úr löppinni svo ég  kæmist kannski í inniskóna. Í staðin fyrir það fékk ég algjört tilfinningaleysi í löppina af röngu blóðrennsli svo ég settist upp og fór að horfa á sjónvarpið. Sá í fyrsta skipti þáttinn „Laugardagslögin", fannst hann ágætur, Gísli Einars hinn borgneski augljóslega ekki á réttum stað á réttum tíma en Ragnhildur flott að vanda. Lögin voru athyglisverð, mjög ólík og ég bíð spennt eftir næstu þáttum ef þessi keppni ætlar að skila okkur svona miklu af nýjum lögum þar sem höfundarnir eru ekki eingöngu að semja fyrir Júróvisjón. Ég persónulega sendi inn eitt sms á Magnús Sigmundsson, fannst það lag langbest, Andrea flott með nýju tennurnar og Barði með hræðilega sauðkræklingasuðu sem fyrirgefst auðvitað ekki neinum að semja nema kónginum sjálfum honum Geirmundi.

Vil svo endilega að sjónvarpið færi hinum þremur frænku álitsgjöfum koll til að tilla sér á meðan á útsendingu stendur, þau jöguðust þarna fram og til baka fyrir aftan borðið eins og illa kvalin hjörð af harðlífi og bakverkjum.

Næstu tvo tímana ætla ég að nota til að bókhaldsstarfa. Restin af deginum er óljós enda ekki margt hægt að fara með skólausan klumpufót.  Ég þarf að tala við Karítas-konur í dag út af þessu og fá fleiri sprautur fyrir doktor Pál. 

Dagurinn í gær var minn besti í margar vikur, næstum verkjalaus og fær í flestan sjó....eða þannig.  Kári hringdi klukkan 9 um morguninn og það er eins og í hvert skipti sem hann hringir fái ég aukna orku. Hann er ennþá jafn ánægður þarna og hann hringdi svo aftur í gærkvöldi og bað mig að senda sér hreinar náttbuxur, boli og slopp. Ég reddaði þessu í dag, fór með til hans ný föt og hitti þá óvænt Gunna vin minn nuddara sem er að vinna þarna. Ég hef ekki séð Gunna í nokkur ár núna en var mjög glöð að heyra að hann vinnur þarna því þar veit ég að Kári á góðan að.

Náði að rúnta aðeins um bæinn, sækja lyf og kaupa mér lampa í Tekk húsinu. Þegar Palli kom heim þustum við í verslunarferð í Hagkaup í Kringlunni því við vorum búin að bjóða bræðrum mínum og mágkonum, frænda mínum og konunni hans í mat. Maturinn var óhefðbundinn, borðið var drekkhlaðið af ýmiskonar kræsingum sem við höfum sankað að okkur á ferðalögum okkar um Evrópu síðan í mars. Spænsk skinka, fullt af allskonar fuglapaté, ekta frönsk foie gra, ýmiskonar ostar, brauð, kex, sultur og ávextir. Svo var smávegis af ofnsteiktum kjúkling í kókos- og engifer sósu. Við byrjuðum á foie gra með brauði og rifsberjasultu og smá klettasalati og með þessu opnuðum við ....alvöru kampavínsflösku...sem kjallarabúarnir færðu okkur þegar þau komu heim frá útlöndum með börnin sín þrjú. Þetta var heilög stund og við máttum ekki byrja á þessu fyrr en Palli hafði útskýrt hversu fáránlega dýr matur þetta væri, pínulítill biti í Hagkaup kostaði 2700 krónur. Veit ekki hvort bragðið batnaði við þessar upplýsingar en gott var þetta.....nammi.

Svo var spjallað og allir farnir heim fyrir miðnætti.  En eins og við var að búast var Adam ekki lengi í Paradís því í dag er ég búin að vera mjög illa haldin af rosalegum bjúg á fótunum, sérstaklega hægri fæti fyrir neðan ökkla. Ég á því ekki auðvelt með að ganga mikið svo ég komst ekki í Kolaportið og rétt náði að fara í Kringluna að versla fyrir Kára. Ég ætlaði að biðja pabba hans að gera þetta en þau eru í Búdapest og Ásgeir í Madríd svo ég fór bara sjálf. Eftir skutlið á Vog heimsótti ég Þóru og stelpurnar og þær voru allar mjög hressar. Dásamlegar dúllur þessar stelpuskjátur.

Karítas konur hringdu í gærkvöldi og buðu mér innlögn á líknardeildina í dag. Ég var ekki til í það enda eins og ég sagði henni þá væri þetta búinn að vera besti dagurinn minn í margar vikur, ég mátti ekkert vera að því að fara núna. Umsókninni minni verður því haldið opinni. Ég hef trú á að ég fari inn fljótlega og prófi að búa þarna í eina til tvær vikur. Ég er smátt og smátt að átta mig á því að ég er eiginlega meira og minna ónýt. Ég get varla risið upp af sjálfsdáðum ef ég beygi mig og þessi vökvasöfnun og bjúgur er hreyfihamlandi og veldur verkjum. Það hefur skipt sköpum að geta fengið sprauturnar hjá Páli þegar á þarf að halda og þurfa ekki að bíða eftir hjálp eða bögglast niður á bráðamóttöku. Ég hef verið næstum verkjalaus í dag eða síðan ég fékk sprautu klukkan 9 í morgun. 

Á mánudaginn kemur kona að þrífa hjá mér, ég á von á að þetta verði undarleg upplifun, að hafa ókunna konu hér að skúra og skipta á rúmum, veit ekki hvort ég á að fara að heiman eða skríða út í horn og láta fara lítið fyrir mér. Hún getur verið til hálf fimm ef á þarf að halda en ég vona að það sé ekki svo skítugt hérna að hún þurfi næstum 4 tíma til að skúra, skrúbba og bóna.

Og eins og venjulega er þetta orðið alltof langt svo ég hætti hér.

Vona að þið munið eftir að skrifa undir hjá Ásdísi.

Annars hef ég lengi stutt þá hugmynd að fá bara Guðjón aftur í jobbið. Hann er eini íslenski þjálfarinn sem er nógu geggjaður til að ná árangri .

Við vorum að koma heim af frumsýningu á myndinni Syndir feðranna, heimildarmynd um Breiðavíkurheimilið. Ég var nokkuð ánægð með myndina, hún svaraði flestum mínum spurningum um þetta mál. Ég sá meira að segja mynd af Eika heitnum sem dvaldi þarna meðan Þórhallur var við stjórn. Eiki var einn af þessum krökkum sem var erfiður, sennilega í dag greindur ofvirkur en var sendur til Breiðavíkur og kom líklega ekki heill þaðan því honum reyndist erfitt að fóta sig í tilverunni alla tíð síðan.

Ég dáðist að mönnunum sem þarna komu fram og sögðu sögu sína um leið og ég hugsaði til þess með hryllingi hversu fáránlegt þetta allt var. Þarna var blandað saman litlum drengjum frá 8 ára aldri fram á unglingsaldur og ég sá fyrir mér elskulegan 8 ára Gabríel Mána sendan burt frá heimilinu sínu, ekki í nokkra mánuði heldur í nokkur ár. Þeir fengu enga samúð, enga umhyggju, bara grimmd, annað hvort eða bæði af eldri drengjunum eða starfsfólkinu. Persónulega finnst mér ríkið skulda þessum mönnum bætur þótt það dugi skammt þegar mannslíf eru í húfi.

Ásgeir og Rakel eru farin til Madridar yfir helgina í árshátíðarferð en við Palli eigum von á gestum annað kvöld. Helgin er óskrifað blað, kannski reyni ég að kíkja á nokkrar útsölur og hugi að jólagjöfum því tíminn líður alveg ógurlega hratt.  

Allt sem ég geri er á hálfum hraða og að auki eru dagarnir bara hálfir því ég kemst ekki á fætur fyrr en fyrsta lagi klukkan tíu því ég þarf að verkjastilla mig og oft ná upp svefni eftir truflaðar nætur.  Palli var vakinn klukkan 6 í morgun og krafinn um sprautu, hann stökk á fætur, náði í græjurnar og nálin á kaf í mjöðmina.  Engin áhrif, ég hélt áfram að kvarta og þá kom í ljós að hann hafði tekið vitlaust lyf, ég fékk sem sagt morfín í stað Toradolsins svo hann þurfti að sprauta aftur. Mjög gott að geta bara snúið sér á hægri hliðina og fengið læknisþjónustu.

Hann fékk fyrstu æfingu í gærkvöldi þegar verkirnir gerðu sína hefðbundnu innrás og svei mér þá ef hann er ekki fæddur í hjúkrunarstarfið, ég fann ekki baun fyrir stungunni, það vantaði bara hvíta sloppinn og hlustunarpípuna .

Ég fór í lungnasneiðmynd í dag en niðurstöður úr henni lágu ekki fyrir þegar ég losnaði af deildinni. Á tíma hjá Agnesi í næstu viku og fæ þá glænýjar blóðprufuniðurstöður.  Núna er bara að nota dagana áður en vökvasöfnunin fer aftur að líkjast Hálslóni.   

Ég hitti Þórdísi Tinnu í dag í fyrsta skipti, hún var í lyfjagjöf, við rétt náðum að heilsast og hún að segja mér góðar fréttir áður en mér var kippt upp í rúm. Hún lítur svo vel út, með slétt og fallegt andlit og ekki að sjá á henni neina uppgjöf, augljóst samt að hún var sárþjáð.

Fór í nálastungur í dag til Dagmarar Eiríksdóttur, það var alveg magnað, tvær nálar í vinstri fótinn til að berjast við bjúg og vökvasöfnun og fljótlega eftir stungurnar fann ég skrýtna tilfinningu í maganum sem færðist svo aðeins til á magasvæðinu, þessu fylgdi örstutt flökurtilfinning.  Svo bara svaf ég enda syfjudagur í dag.   

Kári hringdi af Vogi, hann er alsæll, meðferðin byrjaði strax í gær, hann sér mest eftir því að hafa ekki verið löngu farinn þangað. Þeir voru jákvæðir í hans garð sökum þess að hann vill svo innilega sjálfur leysa málið og er tilbúinn til að ganga alla leið til þess. Hann segir að þarna sé ekkert sjónvarp né útvarp, þeir mega ekki vera með neinar græjur, geislaspilara, ipod, gsm síma eða annað dót, það eina sem má er að lesa bækur. Það má koma með gjafir til hans en þá verður að skilja þær eftir í afgreiðslunni, ég ætla að hringja á morgun og spyrja hvað sleppur í gegn sem gjöf. Myndir eftir krakkana, blóm eða annað, betra að vera viss.  

Enduðum daginn í frábæru afmælismatarboði hjá Yngvari og Sigrúnu hér í Hæðargarðinum, Yngvar á afmæli í dag og við fengum mjög góða gúllassúpu, besta ost sem ég hef smakkað og nýtt speltbrauð frá Oddi bakara.  Við brottför leysti Sigrún mig út með boðsmiða á nýju íslensku heimildarmyndina Syndir feðranna sem frumsýnd verður á morgun.

Ætla núna í rúmið að lesa Secret bókina sem ég keypti í dag. Meira hvað bókabúðir eru „góðir" staðir, ég get alveg gleymt mér við að skoða allar bækurnar sem mig langar að lesa. Keypti líka íslenskan reyfara í afmælisgjöf fyrir Yngvar sem er norskur og í íslenskunámi í HÍ og fékk þá aðra með „frítt" og valdi mér bókina um Thorsarana og svo einn reyfara á ensku handa mér eftir sama höfund og skrifaði kvenspæjarastofusögurnar.  

Hvernig var þetta....ætlaði ég ekki að vera farin í rúmið...

Með ykkar hjálp og óendanlegri vissu um sigur í baráttunni við krabbameinið munu ég, Þórdís Tinna og við öll halda áfram að lifa góðu lífi um ókomin ár .

Var akkúrat að heyra frétt í sjónvarpinu um langlífi krabbameinssjúklinga. Þar voru að venju talin upp algengustu krabbameinin, brjósta-, blöðru-, lungna- og ristilkrabbamein. Maður verður stundum létt fúll yfir áherslunni sem lögð er á að finna lækningu við þessum krabbameinum meðan önnur eru svo ómerkileg að engin stendur í því að kanna möguleika á lækningu við þeim.  Þarna sem annarsstaðar virðist fjármagn ráða för. Ef einhver finnur upp lyf við gallvegskrabbameini mun þeim hinum sama hvorki auðnast frægð, frami né auður sökum smæðar sjúklinganna í prósentulegu hlutfalli við önnur krabbamein. Til að breyting verði á þarf sennilega eitthvað mikið að koma til eins og t.d. að Bill Gates greinist með sjaldgæft ólæknandi krabbamein og fari í kjölfarið að leggja fé í rannsóknir á þessu tiltekna meini, án þess að ég óski Bill kallinum neins ills. En auðvitað er ég hæstánægð með það sem verið er að gera til að lækna áður nefndar krabbameinstegundir og vona bara að fyrir rest verði fundin upp endanleg lækning við þessari óværu.

Svo er hér eitt sem stuðaði mig talsvert en það var forsíða á nýja Blaðinu um daginn en þar var flennistór mynd af Pétri Blöndal og undir stóð að Pétur ætti að fara að endurskoða heilbrigðiskerfið.  Þetta fannst mér líkast því að hleypa skrattanum í himnaríki. Pétur er klár og mikill stærðfræðisnillingur en hann myndi seint skora hátt á samskiptagreindarprófi. Minn gamli yfirmaður í Kaupþingi var tölfræðisnillingur, sífellt með nýjar hugmyndir í rassvasanum um hvernig hægt væri að græða meiri pening en ef þú kvartaðir yfir laununum og að þau dygðu ekki fyrir framfærslu fékkstu ræðu og útreikning um hvernig þú kæmist svo vel af þessum launum að þú ættir jafnvel afgang til að kaupa þér bíl.....eða jafnvel íbúð. Sparnaður var töfraorðið. Tilfinningar, samúð, samkennd, gjafmildi eða bara blákaldur raunveruleikinn voru ekki hans sterka hlið. Fínn kall samt og fyndinn á köflum.

Það var eins og mig grunaði, mér hefndist fyrir góðan dag í gær og var alveg að drepast í morgun. Var svo heppin að Bergþóra Karítas kona kom í heimsókn fyrir hádegið og sprautaði mig með Tordol. Það vildi líka svo vel til að Palli hafði skroppið heim í efnistöku og var því viðstaddur sprautunina. Þarna fékk hann loksins kennslu í því að sprauta mig svo ég þarf því ekki að hringja í stúlkurnar og biðja þær um að koma. Palli segist alveg klár á þessu og svei mér þá ef hann hlakkar ekki bara til að fá að leika doktor Pál öðru hverju. Hann er svo að fara í viðtal til Karítaskvennanna í hádeginu á morgun. Þær vilja ræða við hann og svo virðist sem þær eigi líka að sinna stöðu makans við svona aðstæður. Ég vona bara að hann verði jákvæður og nái að nýta sér það sem þær hafa upp á að bjóða.

Komst í mat til Gunnhildar og síðan í smá innlit í Smáralind þar sem ég leitaði að óléttudeildinni. Ég fékk nefnilega þá brilljant hugmynd að meðgöngudeildin gæti átt buxur sem pössuðu á mig, víðar að ofan þrengri að neðan. Þegar ég er orðin svona þanin þá er ég með svo mikla bumbu að ég get tekið undir hana og fyrir neðan gægjast út niðurlútir spóaleggir. Meðgöngudeildin í Debenhams er víst ekki til lengur svo það náði ekki lengra.  Smáralindarheimsóknin endaði með því að ég keypti mér tvennar Joe Boxer náttbuxur.....heimabuxur eins og þær heita núna, alveg dásamlegar flíkur. Fór svo og gaf blóð í erfðarannsókn og fékk bol að launum.

Keyrði Kára á Vog í morgun, hann var bara hress og hlakkaði til að takast á við verkefnið framundan. Ég heyri að vinir hans hafa verið afar ánægðir með þessa ákvörðun og ætla að styðja vel við bakið á honum þegar hann kemur út aftur.  Það munum við, fjölskyldan hans líka gera.

Nú er nóg komið orðið alltof langt. Verð að fara að sinna öðrum bréfaskriftum.....

Fór svo heim og lagði mig. Var næstum verkjalaus í dag. Þessir verkir koma og fara eins og þeim sýnist og líklegasta skýringin á því segja Karítas konur að sé misjafnt álag á taugaenda vegna vökvasöfnunar. En það virðist alltaf fylgja böggull skammrifi því þrátt fyrir verkjaleysið hef ég ekki fengið neinn frið fyrir óstjórnlegri syfju. Hef alls ekki getað einbeitt mér að neinu því augun bara lokast ósjálfrátt. Skýringin á syfjunni er víst....því miður...krabbameinið sjálft. 

Annars kom verkjaleysið sér vel því Kári og börnin hans þrjú voru í mat hjá mér ásamt Ásgeiri og Rakel. Kári er að fara í áfengismeðferð á Vogi á morgun og verður því í burtu í lágmark 10 daga.  Okkur langaði því að kveðja hann og hann langaði að sjá krakkana áður en hann verður læstur inni á Vogi. Hann er mjög jákvæður og hlakkar til að takast á við vandamálið með góðri hjálp. Ég bið til Guðs að hann losni við helv...brennivínið...sem er ekkert annað skrattinn í fljótandi formi.

Karitas konurnar höfðu samband við Agnesi út af gærkvöldinu á BB og hún hringdi svo í mig og við áttum langt spjall. Ég fer í lungnasneiðmynd á miðvikudaginn og svo í aftöppun í beinu framhaldi af því. Svo er spurning um að fá verkjalyfjaskammtara hengdan á sig til að gera verkjastillinguna auðveldari. Ég er ekki mjög spennt fyrir því, nenni ekki að rogast með dælu á brjóstinu og viðeigandi kubb sem er eins og veski að stærð. Ætla að sjá til með það enda góður dagur í dag. Agnes ætlar að sækja um hvíldarinnlögn á líknardeildina, tvær vikur eða svo, það er biðlisti svo ég veit ekki hvenær kæmi að því. Þar eru bara 8 stofur og yfirmaðurinn sérfræðingur í verkjastillingu. Þetta er eins og að fara á hótel, ég gæti farið í Kringluna eða út að borða og komið svo og sofið eða bara notið þess að hafa engum skyldum að gegna og dundað mér að sauma út eða pikka á tölvuna.

Segi þetta gott í bili og reyni að blogga um eitthvað annað en veikindi á morgun.